dia sahabat sejatiku...

salam sejahtera semua...

saya akui sy sebenarnye sgt iri hati, dengki, cemburu apabila membuka facebook. saya akui saya memang tidak mempunyai ramai kawan, jauh sekali untuk mempunyai sahabat yang sangat rapat, yang bisa saya luahkan segala. semasa majlis pernikahan sy pun tidak ramai sahabat yang datang meraikan saya, ye sy akui saya pun tak banyak mejemput kawan, namun dalam banyak2 kad yg dihantar, hanya beberapa org sj yang datang.. xpe sy faham semua org sibuk dgn urusan masing-masing...terima kasih pada kawan2 yg sudi hadir pd majlis sy hari tu, walaupun hujan begitu lebat, alhamdulillah, ramai orang kampung datang memeriahkan majlis sy, sahabat sy yg agak rapat pun tidak menghadirkan diri, ucapan tahniah pun tidak ada.. sedih juge bile teringat perkara itu.tapi takpelah sy cube memahaminya.. sek rendah, sy punyai 2 org sahabat yg agak rapat, norhadiana dan che wan nadiah, namun habis sj darjah 6 semua membawa haluan masing2.. tingkatan 1-5 sy memang tidak ramai sahabat yg rapat, biase2 saje.. kadang2 contact.. tapi sekarang memang da lost contact semua, sy kdg2 cube juge menjejaki sahabat lame namun responnye biase saje, lepas tu lost contact lagi... takpe lah.. nak buat mcm mane kan...masuk matrik.. sy memang punyai ramai kawan semasa matrik, lia, nami, ain, lida, acik, ani, lily,afni, rodhiah, syam, tapi lepas matrik masing2 buat haluan masing2, sy menuju ke um bersama azlida dan lily, yg lain tu ade yg masuk usm, ukm, uitm, upm dan mcm2 u lagi...kadang2 sy terpikir kenapa sy tak pernah ade kawan rapat yg rapat dgn sy wpun sy sudah benikah? sy hairan mengapa org lain, bole rapat sampai ke hari ini sejak dr zaman sek rendah dan menengah?? memang sy akui sy jeles sgt2 tgk kawan2 masih lagi bersama2 meneruskan persahabatan dgn sahabat masing2....
hari berganti hari, bulan berganti bulan, tahun berganti tahun, sy masih sendiri, masih berkeseorangan meneruskan hidup di bumi tuhan tanpa kehadiran teman2 rapat..namun sejak ogos 2008 semsa sy mengikuti satu kursus, kehidupan sy mula berubah.. sy bertemu dengan shabat sejati insyaallah dielah shabat sejati sy dunia dan akhirat.. sy pun pelik kenapa walaupun seminggu sy mengenalinya sy rasa mcm senang bergaul dgn nya, senang meluahkan rasa padnya... mungkin itu lah yg dinamakan jodoh.. dialah suami saya sekarang, tempat sy berkongsi hidup,berkongsi cinta, berkongsi kasih, berkongsi sayang, berkongsi cerita suka duka, berkongsi segala.. tidak ade apa yg tidak kami kongsi...walaupun sy tidak punya teman rapat.. namun alhamdulillah sy bersyukur kerana allah menganugerahkan rahmat yg besar buat sy dengan kehadirannya.. kehadirannya melengkapi hidup sy yang serba kekurangan..tidak apalah kalau tidak ade yg ingin bersahabat dengan sy, tidak apalah kalau tidak ade yg ingin meraikan sy, tidak apalah kalo tidak ade yg menghargai saya, kerana sy tahu saya ade dia.. dia yang sgt memahami sy, yg sgt menghargai sy, yg sgt syang dan cinta pada saya.. saya sudah tidak kisah andai tidak ade teman rapat bertanyakan khabar sekali dua.. tidak apalah....
sy akui sy pun memerlukan shabat untuk memberi sokongan namun seringkali sy hampa, di saat sy susah, sy hnay sendiri, sy tidak bisa meluahkan kesusahan pada kawan2 di sekeliling sy kerana terlalu payah rasenye hendak berharap pada kawan.. hanya suami sj tempat sy meluah rasa...
doakanlah agar sy dan suami bahagia hingga ke syurga.. sy jg mahu bahagia seperti org lain yg punyai ramai sahabat walaupun sy hnya ade seorang sahabat sejati dunia akhirat.. doakan kami.. doakan rumahtangga kami aman dan bahagia dan dirahmati yg maha kuasa ....