limbang oh limbang..

salam sejahtera semua...
hari ni sy nk menulis tentang tmpt sy menetap sekarang iaitu limbang.. tahukah anda semua di manakah limbang?? sy yakin ramai antara anda tidak pernah dengar pun name tempat ni kan, begitulah sy semasa mula2 dengar nama limbang ni.. limbang ni merupakan satu bahagian di sarawak.. terletak di bahagian paling jauh dengan Kuching iaitu bersebelahan dengan Sabah.. tersepit di antara 2 brunei, brunei kecik dan brunei besar.. pekan nye tidaklah besar dan maju sgt nak banding tempat lahir sy iaitu terengganu bumi tercinta..kecik sahaja, jalan raya pun biase2 saje lah, sekolah , hospital, masjid, sume ade cume ia merupakan pekan yg kecik..

sudah 3 tahun lebih sy di limbang ni, hasrat hati sy kalo bole cepat2 lah sy bole kuar dr limbang ni, sy juge mahu merasa bekerja di tanah tumpah darah sy, dekat dengan family saya dan sy bole makan segala jenis makanan kegemaran sy , tapi di limbang, hidup sy sgt terseksa,,, sy dpt rasekan hidup sy tak serupa mcm org lain, banyak btol perkara yg pelik dan aneh di mata saya berkenaan dgn sosio budaya , pengamalan agama islam, adat budaya dan sebagainye di sini...
student sy pun yg islam langsung tidak pernah solat, malah ade yg bekerja di restoren yg menghidang air kencing setan, senario itu sesuatu yg biase di sini.. huhuhu, di kedai makan org islam, yg lelaki memakai cincin, anting2, rantai.. saya pun kdg2 konpius dengan standard halal mereka.. kalo perkara yg diharamkan oleh allah pun mereka buat, di segi makanan pun mgkin tak mustahil jg.. ya allah selamatkanlah kami drpad termakan sesuatu yg haram amin....

sy mengidam jg ingin makn keropok lekor, sotong celup tepung, laksa terengganu, masakn mak saya di kampung tapi ape yg saya jumpe kat sini?? uhhhhh sy tak dpt memenuhi idaman sy itu... hanya mampu pujuk hati supaya bersabar.. sy akan balik pd 21 april nati, balik ke trg.. sy sangat gembira dan teruja.. sgt2.. namun, allah itu maha penguji, sy di uji lagi, tiba2 MAS menghantar sms menyatakan tiket sy dibatalkan dan ditukarkan kpd jadual yg baru dan sudah di hantar ke email sy tentang details new shchedule.. namun yg membuatkan sy sgt stress dan hilang kawalan pd magrib td ialah sampai sekarang masih tidak ade email dr MAS yg masuk dlm inbox sy.. ape yg berlaku sebenarnye.. ahhhh banyakknye ujian utk sy tempuh spy sy dpt keluar dr limbang ni.. limbang oh limbang... sebelum ini sy sudah membeli tiket flight habis jg ribuan ringgt balik ke smnjg pd cuti mac lepas, namun ujian dtg menimpa lagi, tetiba sy mengalami pendarahan dan doktor tdk benarkan sy naik flight sbb kandungan sgt lemah ms tu.. ya allah hanya allah sj yg tahu bagimana perasaan dan jiwa sy saat seminggu terperuk di limbang, tanpa ape2 aktiviti yg mengembirakan kecuali maen chess dengan komputer.. suami ade menemani di limbang, namun sy tetap sedih sbb hajat di hati nak balik ke trg, namun hajat tak kesampaian.. sgt2 kecewa, namun hidup perlu jua di teruskan..
kakak2 sy tak pernah mghadapi saat2 berjauhan yg terlalu jauh berbanding sy.. sy rasa kadang2 agak dengki atau iri hati dengan nasib kakak2 sy yg jauh lebih baik berbanding sy, tinggal bersama suami, berada di tempat yg selesa.. senang nak balik kampung.. ahhhhhh sukarnye kehidupan sy, kenapa sesukar ini.. hanya suami sjelah yg sering menasihati sy spy bersabar, itu semua adalah bahagian masing2 katanye.. sy akui itu sume tp selalunye sy degil juge, mahu menangis juge mengenangkan nasib diri yg serba serbi tak sempurna.. ahhhh sempurnakah idup jika ade suami tapi berjauhan lebih2 lagi mengandung kali pertama dan mengalami alahan yg agak teruk??? sempurnakah wahai org kpm?? memisahkan kami suami isteri di tempat yg sgt asing bagi kami???
sy pernah panjat putrajaya, kpm bulan 12 selepas kami bernikah, merayu spy kami ditempatkan ditempat yg sama di smnjg, namun tidak ade ape2 feedback, call pun tiada, surat pun tiada, padahal 2 kali kami ke putrajaya, kesian ayah, org yg sam2 masuk dlm opis Tuan Haji Salim setiusaha sulit dr puad Zarkashi.. namun akhirnye hampa jua.. mereka ini tidak prihatin kah dengan kami..??? tidak rs bertanggungjawabkah utk menolong kami??? memang sedih melihat ayah yang bersusah payah menemani kami ke putrajaya namun usaha kami seolah2 seperti tidak nampak langsung di mata pegawai2 atasan.. zalimkah mereka atau ini memang stu cara allah hendak menjadikan sy org yg sabar... huhu sy berharap mereka tidak zalim, tidak membiarkan surat rayuan kami itu di atas meja cuma, tanpa melihat.... mungkin blom rezeki kami lagi utk balik ke semenanjung,..
tahukah anda, sy tdk suka berada di limbang, kdg2 rs sy sgt tertekan berada di limbang... tertekan yg sampai boleh menjejaskan emosi..huhu boleh menjejaskan hubungan sy dgn suami dek emosi yg teruk terjejas..??? huhu kesian suami sy sgt emosi sy tidak stabil....

sy nekad mahu mengakiri khidmat sy di limbang ini.. walau ape pun yg berlaku sy tetap akan meninggalkan bumi limbang ini, insyaallah, sy tidak mahu terlalu lame tersepit di sini.. ahhh sgt bosan berada di sni, bosan yg teramat.. bagaimanakah agaknye kehidupan di kapit?? mungkin lgi stress kesian suami sy..

sarawak.. andaikata suatu hari nanti sy sudah meninggalkan kamu,,, niat di hati sy sy tidak akan kembali lagi ke sarawak.. namun ape2 pun kita hanya mampu merancang, namun perancangan ALLAH jualah yg TERBAIK.. segalanya ku serah padaMu tuhan, lapangkanlah hati kami menerima ujian MU.. pasti ade hikmah yg besar buat kami dgn kesabaran kami menerima segala ujianMu kerana sesungguhnya dalam Ujian ade Rahmat......insyaallah...

p/s: kpd warga limbang yg ade terbace coretan ini, maaf andaikata ianya mengguris jiwa anda, namun sy sekadar menulis luahan hati sy... bukan utk mghina malah mencaci.. sy juge punya banyak kelemahan dan kekurangan....