pagi sabtu itu...

salam sejahtera buat semua yang membaca blog sy ini..

pagi ini, perjumpaan ibubapa dengan guru.. buat pertama kali selama sy 3 tahun di SMK Seri Patiambun inilah harinya sy bertemu dengan pelanggan.. alhamdulillah usai sudah program ini, sekarang sy hanya menunggu waktu balik, menjengah seketika ke blog sy, tempat sy meluahkan rasa, berkongsi rasa kepada tetamu blog sy.. beberapa orang ibu datang kepada sy ditemani anak masing-masing, sy cukup rindu kepada ibu sy sekarang, teringat kembali saat2 sewaktu sy sekolah dahulu, dr darjah satu sampai tingkatan 5, mak lah yang paling banyak membantu sy, kadang2 sy agak nakal juge di sekolah, pernah sekali sewaktu tingkatan 5 seorang ustazah(sy masih ingat lagi namanya), menelefon ibu sy di pejabat, sy ponteng sekolah dan kroni2 sy juge turut sama ponteng..huhu, teruk kah sy ketika itu??
sy juge pernah ditangkap ponteng solat di dalam toilet walaupun itulah kali pertama sy cube ponteng, berbanding kawan2 sy yang berkali2 ponteng tapi tidak pernah tertangkap, maha peyayang tuhan yang esa tidak biarkan sy tersesat terlalu jauh, itulah hikmahnya yang sy sedari.. alhamdulillah..
berbalik kepada cerita pagi ini, seorang ibu tadi meluahkan tangisnya kepada sy tentang kesusahan hidup, hati sy juge meruntun saat sy melihat air jernih itu jatuh dr sebening mata yang mengharap pengertian dr sy bahawa peritnye hidup ini tanpa sokongan..walaupun sekuat mane kite, setabah mane kite, kite tetap lemah tanpa sokongan, kite memerlukan sokongan, memerlukan bantuan, itulah manusia.. ingatlah anak-anak muridku semua balaslah jasa ibumu yang banyak berkorban untukmu..
sy ingin pulang sekarang, sudah habis klien sy agaknya,,, sy mahu rehat2 di rumah, menghabiskan hujung minggu dengan rehat hehehehehh...
'tanpa mereka siapalah kita, redha mereka, redha allah jua'

rindu yg teramat..

salam sejahtera..
sudah kian lame saya tidak meng-up date blog sy ni, memang ada niat untuk itu, namun tidak kesampaian, sekarang sy masih lagi mencuri2 masa membuka blog ini, terasa sangat ingin menulis, meluahkan rasa rindu sy ini kepada arwah nenek yang sudah hampir 3 tahun meninggalkan kami.. malam itu sy meneroka kembali gambar2 lame dalam folder laptop sy, ya allah betapa sy sangat mengingati arwah nenek.. betapa sayu sekali hati sy, tatkala saya mengimbas kembali saat-saat saya damit dahulu, siapa yang kejutkan sy ke PASTI( Pusat Asuhan Tunas Islam), siapa yang merebus air panas buat sy mandi pada pagi yang sejuk, siapa yang siapkn jubah dan telekung hijau saya, siapa yang sediakan sarapan saya , siapa yang menghantar saya ke PASTI dan menunggu sy di luar jendala jaring-jaring bile tamat waktu persekolahan,, nenek.. itulah orang yang paling banyak membantu sy menguruskan diri tatkala itu.. hanya tinggal kenangan semuanya, dan pasti akan sy kenang sampai bila-bila insyaallah..
nenek sy itu sungguh penyayang, seperti juge nenek org laen, kasih sayangnya pada cucu2nya mengatasi rase kasih pada anak sendiri, dan sy sungguh yakin sy merasai kasih sayang itu..
alfatihah di hadiahkan buat allahyarhamah wan selamah wan chik, semoga rohnya tenang di negeri abadi.. sungguh kenangan itu amat bermakna buat saya..kita juga bakal ke sana nanti.. 'ya allah limpahkan kepada kami segala kebaikan dalam segala hal, dan himpunkan kami dalam kalangan hamba-hambaMU yang soleh amin..'